بررسی دسته بندی های داروهای ضد افسردگی از دیدگاه روان دارویی:

بررسی دسته بندی های داروهای ضد افسردگی از دیدگاه روان دارویی:

در ادامه ی مطلب قبلی، به بررسی عمیق تر و جامع تر دسته بندی های مختلف داروهای ضد افسردگی، مکانیسم های اثر، کاربردها، مزایا، عوارض جانبی و موارد منع مصرف آنها از دیدگاه روان دارویی می پردازیم:

1. بازدارنده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs):

مکانیسم اثر: SSRI ها با مسدود کردن اختصاصی بازجذب سروتونین در سیناپس های مغزی، سطح این انتقال دهنده عصبی را به طور قابل توجهی افزایش می دهند. سروتونین نقش کلیدی در تنظیم خلق و خو، افکار، رفتار، خواب، اشتها و انگیزه دارد. افزایش سطح سروتونین می تواند به بهبود علائم افسردگی، اضطراب، وسواس فکری-اجباری، اختلال هراس و اختلال خوردن کمک کند.

مزایا:

SSRI ها به طور کلی عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر دسته بندی های داروهای ضد افسردگی دارند و معمولاً به خوبی تحمل می شوند.

SSRI ها در درمان طیف گسترده ای از اختلالات خلقی و اضطرابی موثر هستند.

SSRI ها نسبتاً ایمن هستند و خطر سوء مصرف آنها کم است.

عوارض جانبی:

عوارض جانبی شایع SSRI ها شامل تهوع، سردرد، خشکی دهان، بی خوابی و اختلال نعوظ است.

این عوارض جانبی معمولاً خفیف و گذرا هستند و با گذشت زمان یا تنظیم دوز دارو ممکن است از بین بروند.

موارد منع مصرف:

SSRI ها نباید با مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) مصرف شوند زیرا می توانند منجر به سندرم سروتونین شوند که یک وضعیت بالقوه خطرناک است.

SSRI ها باید با احتیاط در افراد مبتلا به بیماری کبدی، کلیوی یا گلوکوم استفاده شوند.

نمونه ها:

فلوکستین (پروزاک)

سیتالوپرام (سلکسورا)

پاروکستین (پاکسیل)

سرترالین (زولوفت)

اسциталопрам (Lexapro)

2. بازدارنده های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIs):

مکانیسم اثر: SNRIs علاوه بر سروتونین، بازجذب نوراپی نفرین را نیز در سیناپس های مغزی مسدود می کنند. نوراپی نفرین نقش مهمی در تنظیم انگیزه، تمرکز، سطح انرژی، توجه و هوشیاری دارد. افزایش سطح سروتونین و نوراپی نفرین می تواند به بهبود علائم افسردگی، اضطراب، درد مزمن و اختلال استرسی پس از سانحه (PTSD) کمک کند.

مزایا:

SNRIs ممکن است در مقایسه با SSRI ها در درمان علائمی مانند خستگی، بی انگیزگی و بی تفاوتی موثرتر باشند.

SNRIs ممکن است در درمان درد مزمن و PTSD موثرتر از SSRI ها باشند.

عوارض جانبی:

عوارض جانبی شایع SNRIs شامل تهوع، سردرد، سرگیجه، بی خوابی و افزایش فشار خون است.

این عوارض جانبی معمولاً خفیف و گذرا هستند و با گذشت زمان یا تنظیم دوز دارو ممکن است از بین بروند.

موارد منع مصرف:

SNRIs نباید با MAOIs مصرف شوند و با احتیاط در افراد مبتلا به فشار خون بالا یا گلوکوم استفاده شوند.

نمونه ها:

ونلافاکسین (افکسور)

دولوکستین (سیمبالتا)

3. مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs):

مکانیسم اثر: MAOIs آنزیم مونوآمین اکسیداز را مهار می کنند که مسئول تجزیه سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین در مغز است. افزایش سطح این انتقال دهنده های عصبی می تواند به طور قابل توجهی به بهبود خلق و خو و علائم افسردگی کمک کند. MAOIs در درمان افسردگی های مقاوم به درمان که به سایر داروها پاسخ نداده اند، موثر هستند.

مزایا:

MAOIs ممکن است در درمان افسردگی های مقاوم به درمان که به سایر داروها پاسخ نداده اند، موثر باشند.

عوارض جانبی: MAOIs عوارض جانبی جدی تری نسبت به سایر دسته بندی های داروهای ضد افسردگی دارند و به دلیل خطر تداخلات دارویی potentially dangerous نیاز به احتیاط بیشتری دارند.

موارد منع مصرف: MAOIs نباید با سایر داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد درد حاوی تریپتوفان، محرک ها و غذاهای پر تیرامین مصرف شوند.

نمونه ها: فنلزین (ناردیل)، ترانیل سیپرومین (پارانات)

ادامه بررسی دسته بندی های داروهای ضد افسردگی از دیدگاه روان دارویی:

4. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCAs):

مکانیسم اثر: TCAs با مسدود کردن بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین و همچنین با اثرات بر گیرنده های مختلف عصبی در مغز عمل می کنند. این امر منجر به افزایش سطح انتقال دهنده های عصبی و همچنین تغییرات در فعالیت برخی از مدارهای مغزی می شود. TCAs ممکن است در درمان انواع مختلف افسردگی، از جمله افسردگی ملانکولیک، افسردگی همراه با اضطراب و افسردگی همراه با درد موثر باشند.

مزایا:

TCAs ممکن است در درمان انواع مختلف افسردگی، از جمله افسردگی ملانکولیک، افسردگی همراه با اضطراب و افسردگی همراه با درد موثر باشند.

TCAs ممکن است در درمان درد نوروپاتیک موثر باشند.

عوارض جانبی:

TCAs عوارض جانبی متعددی دارند که می توانند شامل خشکی دهان، تاری دید، یبوست، احتباس ادرار، سرگیجه، خواب آلودگی و افزایش وزن باشند.

این عوارض جانبی می توانند شدیدتر از عوارض جانبی SSRI ها و SNRIs باشند.

موارد منع مصرف:

TCAs نباید با MAOIs مصرف شوند زیرا می توانند منجر به سندرم سروتونین شوند که یک وضعیت بالقوه خطرناک است.

TCAs باید با احتیاط در افراد مبتلا به بیماری قلبی، گلوکوم، فشار خون بالا و صرع استفاده شوند.

نمونه ها:

ایمی پرامین (تفرانیل)

کلومیپرامین (آنافرانیل)

آمیتripتیلین (Elavil)

نورتripتیلین (Pamelor)

5. داروهای ضد افسردگی جدیدتر:

مهارکننده های انتخابی بازجذب نوراپی نفرین و دوپامین (SNRIs-DN): بوپروپیون (Wellbutrin)

مهارکننده های بازجذب دوپامین و نوراپی نفرین (NDRI): مورتاگولین (Strattera)

آنتاگونیست های گیرنده بتا-آدرنرژیک: میرتازاپین (Remeron)

ضد افسردگی های گیاهی: سنت جان (Hypericum perforatum)

ملاحظات کلی:

انتخاب داروی ضد افسردگی مناسب به عوامل مختلفی از جمله نوع و شدت افسردگی، سابقه پزشکی، سایر داروهای مصرفی و ترجیحات بیمار بستگی دارد.

مهم است که داروهای ضد افسردگی را طبق دستور پزشک مصرف کنید و در صورت بروز هرگونه عوارض جانبی با پزشک خود مشورت کنید.

ممکن است چند هفته طول بکشد تا داروهای ضد افسردگی شروع به اثر کنند، بنابراین صبور باشید و به مصرف دارو ادامه دهید.

در صورت عدم پاسخگویی به درمان با یک داروی خاص، ممکن است پزشک شما داروی دیگری را تجویز کند یا ترکیبی از داروها را امتحان کند.